مرجع : Rifleman
مروري بر شناسائي فشنگهاي گلوله زنی
چگونه يك كاليبر را از روي نام آن بشناسيم ؟
يكي از مهمترين چيزهايي كه علا قه مندان سلاحهاي گلوله زني بايد بدانند روشهاي شناسايي فشنگهاي مختلف از روي نام ، ظاهر وعلائم حك شده بر ته پوكه آنهاست. بارها اسامي مانند 62/7 يا 7 ميليمتر 45 يا 270 را شنيده ايم . اين اعداد معاني خاصي دارند كه توضيح خواهم داد اما در برگيرنده مشخصات كامل يك فشنگ نمي باشند . اگر كاليبر فشنگي 62/7 است يعني كه فاصله خان با خان روبرويي در داخل لوله ۷ و62 صدم ميليمتر ميباشد كه در سيستم آمريكايي 30 صدم يا 300 هزارم اينچ ناميده ميشود ولي مسئله اينجاست كه اين مشخصه كافي نيست چرا كه گلوله فوق مي تواند بر روي انواع و اقسام پوكه ها با مشخصات بسيار بسيار متفاوت كه در حقيقت ماهيت اصلي يك فشنگ را مشخص ميكنند نصب شود . پس نميتوان مشخصات كامل يك فشنگ را فقط از كاليبر آن فهميد . نكته جالب توجه اين است كه حتي در برخي موارد قطر گلوله هاي آنها نيز با هم فرق دارد ولي همگي كاليبر 30 يا 300 يا 62/7 ناميده ميشوند .حدود 1700 نوع فشنگ مختلف تا امروز به بازار عرضه شده . براي شناسايي بسياري از آنها ميتوان روش خاصي را بكارگرفت ولي به دليل وجود استثناء ها و تنوع زياد آشنايي با جزئيات كامل آنها زمان زيادي نياز دارد . در اين مقاله سعي من بر اين است كه بطور مختصر روشهاي متداول نامگذاري فشنگها را توضيح بدهم تا بتوانيد فشنگها را از روي نامشا ن تا حدودي شناسايي كنيد . اگر ميگم " تا حدودي " باور كنيد اغراق نميكنم . آشنايي با آنها سالها به طول مي انجامد . بعضي از اين روشها ديگر استفاده نميشوند و قطعا ما هرگز سر و كا رمان با آن فشنگها هم نخواهد افتاد ولي شايد دانستن آن براي علاقه مندان خالي از لطف نباشد .در قسمت دوم بحث شناسايي فشنگهاي گلوله زني به شما خواهم گفت كه چطور از ظاهر آنها پي به مشخصاتشان ببريد . قبل از شروع لازم است كه توجه شما رابه چند نكته مهم جلب كنم :1 - اكثر اوقات فشنگها به دليل استفاده در كشورها ي مختلف ، مقاصد متفاوت و روشهاي گوناگون نامگذاري بيش از يك نام دارند . برای مثال فشنگي بنام ۷/۷ ميليمتر Nagant وجود دارد كه چندين اسم دارد :
|
 |
|
|
گونهsus scrofa :
خانواده: خوك هاSUIDAE
راسته: زوج سمان (سم شكافتهARTIODACTYLA (
ردهMammalia:
همان خوك وحشي است. جثه بزرگ و گردني كوتاه و كلفت دارد. چشم ها ريز، پوزه دراز و استوانه اي شكل است كه در نوك نعلبكي مانند آن سوراخ هاي بيني قرار دارند. دندان هاي نيش در نرها رشد بسيار زيادي كرده اند ولي در ماده ها بسيار كوتاه ترند. موها بلند و زبر به رنگ قهوه اي تا خاكستري اند. موهاي بچه ها نرم و با نوارهاي زرد و قهوه اي در ناحيه پشت و پهلوها است. گراز چهار انگشت در هر پا (دو تا بزرگ و دو تا كوچك در پشت ساق) و معده دو قسمتي دارد. طول سر و تنه ۱۰۰ تا ۱۸۰ سانتي متر و وزن بين ۵۰ تا ۳۰۰ كيلوگرم است. در اكثر زيستگاه ها زندگي مي كند. مناطق پرآب با پوشش گياهي بلند را ترجيح مي دهد. در اكثر مناطق كشور مشاهده مي شود. همه چيز خوارند، اما مواد گياهي را ترجيح مي دهند.
دشمنان طبيعي زيادي مثل پلنگ، خرس، گرگ و سياه گوش دارد و نسبت به بيماري ها نيز حساس است، ولي به علت تطابق با محيط هاي مختلف، استفاده از مواد غذايي متنوع، قدرت استتار خوب، تعداد زياد بچه و نيز عدم شكار و استفاده از گوشت و پوست حرام شده آن، خطري جدي نسلشان را تهديد نمي كند. در بسياري از مناطق به دليل تخريب زيستگاه و شكار بي رويه، جمعيت آنها بسيار تقليل يافته و يا منقرض شده است.
از نظر اكولوژيك عملا حيوان مفيدي است، چون علاوه بر مخلوط كردن خاك جنگلي با استفاده از دندان هاي نيش خوراك بعضي از حيوانات ديگر را در دسترس قرار مي دهد. اين عمل در رويش گياهان نيز سودمند است و از طرف ديگر باعث خروج حشرات مضر از زير خاك و اغلب، نابودي آنها در فصل سرما مي شود. مي توان گفت كه گراز جنگلبان خوبي است.
